Nu op radio Emmen
weer thuis
Ik kon gisteren weer mijn zondagse wandelingetje naar Alex maken. Hij was afgelopen week weer teruggekomen van weg geweest. Toen ik met druipende neus van de kou bij hem binnen stapte, sloeg de warmte me tegemoet. Met een dikke trui aan zat Alex dicht bij de verwarming. Uit de keuken kwam het vrolijke geluid van getinkel van kopjes en lepeltjes. Blijkbaar was Truus al met de koffie bezig. Dus met andere woorden, ik was precies op tijd.
Alex keek op en zei: “doe alsjeblieft die deur gauw dicht. Brr, wat een kou”. Ik grijnsde. “Noem je dit kou? Dan had je veertien dagen geleden moeten komen. Toen was het koud. Wat we nu hebben kun je hoog uit fris noemen”. En met enig leedvermaak zocht ik een plekje op de bank en precies op dat moment kwam Truus binnen met de koffie. “Ah, ik hoorde je al komen, dus ik dacht: die zal ook wel een bakkie koffie lusten”. Ik knikte bevestigend en ging wat breder uit zitten, want het was toch wel erg warm binnen.
Toen we allemaal aan de koffie zaten vroeg ik belangstellend: “en, hoe was de reis”? “De reis was prima”, mopperde Alex, “maar het thuiskomen! Of je de noordpool binnen stapt. We zijn al weer een paar dagen thuis, maar ik kan maar niet warm worden”! En hij huiverde. “Eigen schuld”, gaf Truus hem van repliek, “had je maar niet zo moeten gniffelen toen het in Nederland zo koud was”. En tegen mij: “we keken 's ochtends via internet naar het late journaal van de vorige avond en als er dan een item over het weer was, zat hij maar te lachen en zei hij: dat lopen we weer mooi mis”.
Ik vroeg belangstellend hoe warm het daar nu was. “25 graden overdag met een heerlijk zonnetje”, verzuchtte Alex. “je zou willen dat het nooit ander weer zou zijn”! Toen grinnikte hij. “Er waren trouwens wel leuke dingen te zien. Heb jij met 20 graden wel eens gezien dat iemand een hond uit liep te laten met oorwarmers op en dan de hond in een hondendekje gesnoerd? Wij hebben het verschillende keren gezien”. “O ja”, viel zijn vrouw bij, “wat dacht je van die gids. Wij liepen in ons bloesje, het zal zo'n 23 graden geweest zijn, en die gids liep met twee ijsmutsen op”. Ze moest weer lachen. “En elke keer als we even niet keken, zette de chauffeur gauw de verwarming van de auto weer op 27 graden. Ja, Delhi blijft je verbazen”.
“Niet alleen Delhi natuurlijk”, haakte Alex in. “Als ik de berichten van het thuisfront goed geïnterpreteerd heb, gebeuren hier ook verbazingwekkende dingen”. Ik keek hem vragend aan. “Nou”, zei hij: “neem nou alleen al dat gedoe rond de verhuizing van de dierentuin. Een half miljard euro investeren en als dan alles achter de rug is, is de dierentuin failliet. Trouwens als het zo door gaat, zijn ze volgend jaar al failliet. Stort het hele Atalanta project als een kaartenhuis in elkaar”. Hij schudde het hoofd. “Dat is eigenlijk toch een nadeel van internet. Als je nu in den vreemde bent, kun je nog steeds alle dingen die thuis gebeuren bijhouden. Kan je je op vakantie nog steeds lekker ergeren aan grootheidswaanzin”. “Hou nu maar op”, antwoordde Truus. “Je vond het maar wat leuk om in Delhi zo nu en dan naar radio Emmen te luisteren”.
Weekschijf
