Nu op radio Emmen
WINTER
Persoonlijk vind ik dat er meer nadelen dan voordelen aan de winter zitten. Denk maar eens aan de bevroren ramen van je auto. Als je ’s morgens vroeg op pad moet en dan eerst alles afkrabben en schoonmaken dan is dat geen lolletje.En dan wil het ook wel eens gebeuren dat de auto niet wil starten. Dan is het natuurlijk helemaal een ellende. De buren vinden het vaak wel leuk want je ziet dan de overgordijnen opengaan. Kijk, kijk de auto van de buurman doet het niet. Moet hij maar een goeie kopen. Ja, dat krijg je dan hè? Sommige buren of juist op dat moment passerende mensen willen je nog weleens een duwtje geven maar meestal blijft het bij kijken.
Daar sta je dan te mopperen een en al woede en teleurstelling. En de gladheid op de wegen. De TV en radio melden vele ongelukken en ook de kranten staan er vol van. Op de fiets of te voet is het ook goed uitkijken want voor je het weet lig je plat.Soms kunnen deze glijpartijen ook leuke taferelen opleveren. Zo liep ik de afgelopen winter op het trottoir langs een straat. Het was die morgen spiegelglad. Nu kwam er een dame op een fiets aangereden. Ze bestuurde haar vehikel heel voorzichtig, ze zat er kaarsrecht op. Je zag heel duidelijk dat ze zich geheel en al concentreerde op de straat om maar niet te vallen. Maar ze naderde een zebrapad en er staken voetgangers over.
Je zag het aankomen dat het verkeerd zou gaan. Ze moest afremmen en hup daar ging ze met de fiets onderuit. Vele meters verderop kwam ze tot stilstand. Ik hoorde haar enkele lelijke verwensingen roepen in de richting van de voetgangers. Dat is ook begrijpelijk die reactie. Gelukkig was het met haar goed afgelopen, maar soms kun je een rare smak maken. Toch vond ik het een leuk voorval want leedvermaak is toch fijn, nietwaar? Maar je kunt ook zelf het slachtoffer worden. Zo reed ik de afgelopen winter op de fiets over een straat en naderde een bocht. Ik had niet in de gaten dat het daar glad was en voor ik het wist lag ik onder de fiets op de grond.
Altijd zijn er toeschouwers, dus ook in dit geval. Een paar meisjes vonden het heel prettig dat ik onderuit ging. ‘Glad hè, meneer’, riepen ze giechelend. Ik reageerde niet. Gauw opstaan en verder fietsen. Maar ik had het stalen ros nog maar net bestegen of ik ging weer onderuit. Nou toen hadden die meiden toch een lol. Ja, vanzelfsprekend opnieuw leedvermaak nietwaar? ‘Glad hè, meneer, beter uitkijken hoor? Daag meneer.’ Ik uitte een paar vervloekingen, stond snel weer op en reed heel voorzichtig verder ik wilde niet voor de derde keer onderuit. Mij mankeerde niks maar zoals ik al eerder zei kun je je bij zulke valpartijen ernstig bezeren.
Je kunt ook schade aan je fiets oplopen. Maar het gekke is je stapt altijd meteen weer op, of de verwondingen moeten van dien aard zijn dat het niet meer gaat. Men geneert zich en dat is bij iedereen het geval geloof ik. Maar later als je op een rustig plekje bent aangekomen dan kijk je hoe groot en diep de schaafwonden zijn en hoe krom het stuur van je fiets is. Nee, winter hoeft voor mij niet zo hoognodig. Maar ach, als ik lekker in een warme kamer zit en de sneeuwvlokken naar beneden zie dwarrelen dan vind ik het toch ook wel weer een aangename tijd. Het moet echter niet te lang duren.
Weekschijf.png)
