Nu op radio Emmen
WINKELEN
Als Sjaak ergens een hekel aan heeft dan is het wel winkelen. ’Kijk,’ zegt Sjaak ga eens op een zaterdagmiddag met je vrouw naar een druk centrum van stad of dorp winkelen. Na lang aandringen heb je besloten om maar eens een keer mee te gaan, ‘het is toch zo gezellig,’ zegt ze. Nou dan beleef je wat hoor. Zaak in zaak uit. Dan ziet ze een leuk blousje voor de etalage, dan weer een snoezig jurkje en dat gaat maar door. En je bent ook nog zo dwaas om steeds maar achter haar aan te hollen. Of als jezelf een broek moet hebben. Diverse zaken worden bezocht en je komt dan in zo’n kleine paskamer te staan waar je nauwelijks je kont kunt keren.
En maar passen. Het is nooit de eerste keer raak, want de éne is te kort, de andere te lang en weer een andere heeft de juiste kleur niet. En een verkoper of verkoopster staat dan maar te kijken. ‘Och, deze staat u leuk, meneer, of zou toch een ander model nemen, kijk deze is in de mode.’En heb je dan uiteindelijk een broek die jezelf leuk vindt dan heeft je vrouw vaak weer een andere mening. Die vindt hem nogal aan de dure kant en wil nog wel even een andere zaak bezoeken. Na wikken en wegen, terwijl je haar duidelijk hebt laten blijken dat dit werkelijk het einde is, wordt de broek ingepakt.
Sjaak baalt ervan en heeft dan ook het besluit genomen om zich niet meer in deze zaken te laten zien. Als hij een kledingstuk moet hebben dan haalt zijn vrouw het maar op en dat lukt aardig, zij komt altijd met stukken thuis die Sjaak wel aanstaan, dat is dan prima opgelost. Een paar schoenen kopen dan wil hij nog wel eens meegaan, dat neemt niet zoveel tijd in beslag en je hoeft ook niet in zo’n paskamer. Het is een kwestie van een paar uitzoeken die je leuk vindt, de juiste maat en hup klaar is Kees. En dan boodschappen halen uit een supermarkt. Het moet al echt een ‘must’ zijn als hij gaat. Bijvoorbeeld als de vrouw ziek is.
Dan probeert hij nog de supermarkt te vermijden en gaat naar een winkeltje in de buurt, hoewel hij dat ook nog met tegenzin doet. Hij vindt het verschrikkelijk om achter zo’n winkelwagentje te moeten lopen met een boodschappenlijstje in zijn hand en dan maar zoeken waar de gevraagde artikelen staan. En in een lange rij wachten voor de kassa waar sommige klanten ook nog moeilijk gaan doen omdat ze een bepaald artikel te duur vinden. Het was toch in de aanbieding deze week en meer van die kreten. Sjaak denkt dat hij wel weet waarom hij niet dol is op winkelen. Als jongen moest hij eens voor zijn moeder een pak koffie halen.
Een beetje verlegen stapte hij de winkel binnen zonder een wagentje mee te nemen. Opeens hoorde hij een stem die riep, ‘hé jongeman wil je even een wagentje meenemen?’ Een wagentje, dacht Sjaak. ‘Kijk hier vooraan staan ze,’ zei een meneer. ‘Je neemt zo’n wagentje mee en daar leg je de boodschappen in. Ja, maar ik hoef alleen maar een pak koffie,’ zei Sjaak. ‘Dat geeft niet, je moet altijd zo’n wagentje meenemen.’ Er zat niets anders op en even later liep Sjaak blozend achter het wagentje, terwijl de winkelmeisjes stonden te gniffelen. Oh, wat had hij er de pest in. Thuisgekomen zei hij tegen zijn moeder, ‘hier is de koffie, maar het is wel de laatste keer geweest.
Als er weer boodschappen gehaald moeten worden dan gaat uzelf maar of u stuurt maar iemand anders.Wat is er dan gebeurd?’ vroeg zijn moeder. ‘Nou, ik moest voor die éne pak koffie een wagentje meenemen. Én is dat dan zo erg,’ vroeg zijn moeder, terwijl zij lachte. ‘Wist je dat niet? Nee,’ zei Sjaak kortaf. Vanaf die tijd heeft Sjaak een hekel aan winkelen gekregen. Zijn vrouw wil hem nog wel eens van gedachten doen veranderen door te zeggen dat andere mannen ook boodschappen halen, maar Sjaak heeft daar geen oor na. Dat andere mannen het wel leuk vinden, dat is dan fijn, maar voor hem hoeft het niet. Hij wil alles thuis doen als het maar geen winkelen is.
Weekschijf.png)
