Voor Muk hoeft het niet
Met een zucht van verlichting werd Muk op 2 januari wakker. Feestmand December en het staartje Nieuwjaarsdag zaten er weer op, gelukkig maar. Nou waren al die feesten niet aan Muk besteed, maar onwillekeurig werd hij er elk jaar weer mee geconfronteerd en moest hij zijn leventje aanpassen. En Muk houdt er niet van als hij zich moet aanpassen: ‘moeten’ is het woord in de Nederlandse taal waar hij een enorme hekel aan heeft. Dat was hem met de paplepel ingegoten. Oftewel, zoals Muks vader altijd zei: ‘Poepen moet je, verder niks.’ Maar dat hij zich moest aanpassen, daar kon Muk nog vrede mee hebben.
Waar hij moeite mee had, was Kerst. Althans: dat waar Kerst toe was verworden.
Muk is christelijk opgevoed en, hoewel hij dat geloof achter zich heeft gelaten, is hij vroeger een ‘trouw’ kerkganger geweest. Waar hij zich toen al aan ergerde, was dat met Kerst de kerken opeens uitpuilden! Zodanig dat de echte volgelingen er of haast niet meer bij konden, of een klein uur eerder al aanwezig dienden te zijn. Dit was (en is) natuurlijk een uitwas van de hypocrisie die door de commercie gevoed wordt. Kerst = Kindeke Jezus + Vrede op Aarde + Goed gevoel = Brood op de plank.
Iedereen roept opeens dat we lief moeten zijn voor elkaar. Behalve voor bepaalde dieren die onze kersttafel en magen moeten vullen. Een paar dagen later wenst iedereen elke wildvreemde het allerbeste toe en negeert elkaar een dag later weer. En de middenstand lacht en eet zijn buikje rond. Natuurlijk gebeuren er ook goede dingen: er is voor meer dan zeven miljoen euro opgehaald voor de Aids-wezen in Afrika met de Serious Request-actie. Dat we een paar dagen later voor ruim 65 miljoen de lucht in schieten, daar wordt niet over gesproken. Muk heeft gewoon hutspot gegeten en wenst iedereen elke dag het beste toe.



Nu op radio Emmen







Weekschijf


