Nu op radio Emmen
SINTERKLAASAVOND
Het gezin van der Boom woonde vredig en gelukkig met elkaar in een afgelegen klein huis. Ze hadden geen breed bestaan maar toch waren ze echt gelukkig. Vader werkte hard voor zijn gezin dat verder bestond uit moeder en vijf kinderen in de leeftijd van drie tot vijftien jaar. Ze hadden juist genoeg om in leven te blijven een extraatje was er dus niet bij. Zo ook niet met Sinterklaas dat weer voor de deur stond. Ieder jaar hadden vader en moeder plannen gemaakt maar er was nog nooit iets van terechtgekomen. Steeds maar weer kwam er iets tussen. Maar nu hadden ze besloten dat wat er ook zou mogen gebeuren de kinderen dit jaar een presentje zouden krijgen.
Vader had overwerk verricht en moeder was de laatste maanden nog zuiniger met het huishoudgeld omgesprongen dan gewoonlijk. Ze hadden dan ook het plan opgevat om zaterdagmiddag naar de stad te gaan om de presentjes te kopen. Ze hadden afgesproken dat ze de cadeautjes zouden verstoppen, de kinderen mochten absoluut niet weten dat ze iets voor hen hadden gekocht. Het moest een verrassing blijven. Maar het noodlot zou ook deze keer weer toeslaan. Ze hadden er geen rekening mee gehouden dat er nog iemand zou komen voor 5 december! Het was woensdagavond.
Het was al niet zo vroeg meer, de kinderen lagen in bed, toen er aan de deur werd gebeld. Vader stond op en ging kijken wie er was.Het was de bakker. ‘Nou,nou, nog zo laat op pad,’ vroeg vader. 'Ja, je moet wel wat hè? Overdag heb ik te weinig tijd,’ antwoordde de bakker. ‘Kom binnen,’ zei vader. Moeder bood hem een stoel aan en vroeg of hij een kop koffie wilde. ‘Nou graag,’ zei de bakker. Moeder had wel al begrepen waar de bakker eigenlijk voor kwam. Zij moest nog een rekening aan hem betalen. Maar waarom kwam hij nu juist, zij had toch met hem afgesproken dat ze in elk geval voor het einde van het jaar zou betalen.
Of zou hij toch gewoon een bezoekje komen brengen. Helaas. Nadat de bakker zijn koffie had opgedronken en de toestand in de wereld had besproken, haalde hij een boekje uit zijn binnenzak. Stotterend zei hij, ‘ eh,eh….. u hebt nog een rekening bij me openstaan mevrouw van der Boom.’ Moeder bloosde en zei, ‘ dat klopt. Maar wij hadden toch afgesproken dat…….! Ja, dat is waar, maar het is een dure tijd en ik moet het geld nu gebruiken. Ik vind het erg vervelend voor u,’ antwoordde de bakker. Moeder wilde geen medelijden opwekken door te zeggen dat ze graag iets wilde kopen voor de kinderen met Sinterklaas.
Dus liep ze naar de kast en haalde het geld dat ze opgespaard had uit een vaas.” Alstublieft hier is uw geld. Dank u. Ja, het is niet leuk maar schulden moeten nou eenmaal betaald worden. Ik moet mijn leveranciers ook betalen,’ zei de bakker. Hij stond op keek nog even de kamer in het rond en ging de deur uit. Toch was de bakker niet blij, er zat hem iets dwars. Moeder deed de handen voor haar ogen en begon zacht te huilen. Vader probeerde haar te troosten door te zeggen, ‘ hier komen we ook wel weer overheen, we hebben al zo veel moeilijke dingen moeten overwinnen. Ja, maar onze kinderen krijgen dit jaar weer niets.’
‘Hun medeleerlingen op school kunnen vertellen wat ze allemaal hebben gekregen van Sinterklaas. De een nog meer dan de ander,’ zei moeder. ‘En denk eens aan al die miljoenen kindertjes in de arme landen die krijgen ook nooit iets,’ zei vader.’ Ja, dat is ook zo,’ antwoordde moeder. ‘Het leven is nu eenmaal wreed,’ zei vader. Ze stonden op en gingen bedroefd naar bed. Toch zou er iets vreemds gaan gebeuren, Sinterklaasavond zou voor hen een onvergetelijke avond worden. Want op 5 december ’s avonds zaten vader moeder en de kinderen thuis rond de kachel. Ze luisterden naar Sinterklaasliedjes op de radio.
Hoewel ze geen cadeautjes hadden te vergeven wilden ze toch een bepaald sfeertje scheppen. Ze zongen allemaal mee, ‘ daar wordt op de deur geklopt, hard geklopt etc.’ Plotseling hoorden ze een gebons op op de deur. ‘Wat kan dat nou zijn?’ vroeg vader. Hij ging eens kijken wat er aan de hand was. ‘ Misschien is het zwarte piet wel?’, riep de jongste van de kinderen. ‘ Ja, dat zou best eens kunnen,’ antwoordden de andere kinderen. Vader deed het licht aan, opende deur maar zag niemand staan. Wel een zak die gevuld was. Hij begreep er niets van. ‘Moeder en kinderen kom eens kijken, ik geloof dat Sinterklaas er is geweest,’ riep hij enthousiast.
Ze renden meteen met zijn allen naar vader toe. Bij het zien van de volle zak riepen ze allen, ‘ Ja, de Sint is geweest.’ Moeder barstte in tranen uit van blijdschap. Haar kinderen kregen nu eens ook een cadeautje. Vader nam de zak mee naar de kamer. Deze zat vol met cadeautjes en lekkernijen.De kinderen sprongen dol van vreugde door de kamer en zongen, ‘ dank u Sinterklaasje.’ Moeder zette meteen koffie en ze kregen er allemaal een stuk speculaas bij. De cadeautjes werden uitgepakt. Het werd toch nog een heerlijk avondje. Maar wie de gulle gever was geweest, daar moest men naar raden. Of zou Sinterklaas toch echt bestaan?
Weekschijf.png)
