Nu op radio Emmen
Roken
De herfst is al vroeg ingevallen dit jaar. Tenslotte was het gisteren een koude grauwe dag. Alex en ik waren 's middags een luchtje wezen scheppen. Het trok niet echt om naar buiten te gaan, maar ja, een beetje frisse lucht heeft een mens toch ook nodig en om eerlijk te zijn, had Truus, Alex vrouw, ons naar buiten gebonjourd met de woorden: “ga nou maar eens als de gesmeerde jeweetwel naar buiten, want zo straks hang je ook weer voor de TV om de Tour de France te zien en je moet toch ook wel eens buiten komen”!
En zo waren we dus op stap gegaan. Even een ommetje maken en eerlijk gezegd, viel het weer best mee. Zeker toen we een terrasje vonden waar we uit de wind konden zitten. Alex ontdekte het plekje en grinnikend zei hij: “tijd voor een half uurtje burgerlijke ongehoorzaamheid”. We gingen zitten en bestelden wat te drinken. Even later kwam een oud collega van Alex langs lopen. Hij zag ons zitten en schoof direct aan. Ook hij bestelde wat te drinken en de shagbuil kwam tevoorschijn en met de nodige routine werd een shagje gedraaid. De brand ging erin en even later kringelden dikke rookwolken naar de donkere bewolkte lucht, wat de nodige boze blikken opleverden van een man en vrouw aan het tafeltje naast ons. Alex zat het allemaal geamuseerd in zich op te nemen. Na een half shagje kon de vrouw zich niet meer inhouden en sprak Rense aan. Of dat allemaal nu zo nodig moest met z'n stink rook. Rense keek haar verbaasd aan en Alex bracht onopvallend zijn hand naar zijn gezicht om een lach te verbergen. Rense nam bedachtzaam een trek van zijn shagje en vroeg toen vriendelijk of hij buiten op een terras niet mocht roken. Het leek hem stug dat ze een tafeltje verder last van de rook zou hebben. Mocht dat zo zijn, dan zou hij vanzelfsprekend direct zijn sigaret uitmaken. De vrouw zweeg even verongelijkt, maar even later zei ze tegen Rense: “u moet niet roken. Het is slecht voor uw gezondheid en als u er ziek van wordt, moeten wij als gemeenschap voor de kosten opdraaien”.
Rense draaide zijn stoel wat zodat hij de vrouw recht aan kon kijken en zei toen: “mevrouw, weest u maar blij dat ik rook, als wij als rokers zouden stoppen, zou de B.V. Nederland gelijk failliet gaan”. De wenkbrauwen van de vrouw schoten centimeters omhoog. Dit was een reactie die ze blijkbaar niet verwacht had. Rense lachte vriendelijk en ging verder: “deze week ben ik mijn opa wezen begraven. Hij had vanaf zijn 14e jaar gerookt”. Een triomfantelijk lachje gleed over het gezicht van de vrouw. Zo van zie je wel, ik heb het je wel gezegd, roken is slecht. Maar voor ze iets kon zeggen, ging Rense rustig verder. “Hij heeft bijna heel zijn leven gerookt, nooit wat gemankeerd en op zijn 84e wordt hij van zijn fiets gereden, breekt zijn heup, komt in het ziekenhuis terecht, krijgt daar longontsteking en 14 dagen later overlijdt hij”. De vrouw zei: “Sorry, van je grootvader, maar roken is toch slecht”. “Ik weet het”, antwoordde Rense, “een verre nicht van me is aan longkanker gestorven. Alleen had ze nog nooit één sigaret gerookt”! Hij schudde het hoofd. “Knap onrechtvaardig is het niet? Ik houd het maar bij een oude leraar vroeger op school. Die hield ons altijd voor: een tevreden roker is geen onruststoker”!!!
Weekschijf.png)
