Nu op radio Emmen
ROMMEL
Ik weet niet hoe het de meeste andere mensen vergaat, maar bij ons treffen we vaak veel rommel aan. Ik bedoel hier niet mee dat de kamers in huis niet netjes en opgeruimd zijn, maar dingen, voorwerpen die je niet meer gebruikt maar wel steeds bewaard in kasten en de schuur. Ik ben n.l. niet iemand die gauw iets weggooit of voor grof vuil bij de straat zet. Ik vind het zonde en denk altijd dat ik het wel weer eens gebruiken kan. Zelfs als er in ons huis een kleine verbouwing plaatsvindt, ben ik het type dat veel van de oude spullen bewaart, want je weet maar nooit.
Misschien kan ik het nog wel eens gebruiken. Soms is dat ook het geval en dan is het fijn dat ik deze dingen in de schuur bewaard heb, maar meestal is dat niet zo en stapelt de rommel zich op en dan heb je er alleen maar last van. Ik heb er zelfs nog moeite mee als de televisie, een koelkast of een ander gebruiksvoorwerp vervangen moet worden. Gelukkig nemen de handelaren bij aankoop van iets nieuws de oude dingen mee, anders ben ik bang dat ik deze dingen ook zou bewaren onder het motto, ach ik heb ze al jaren gehad ik ben er zo aan verknocht.
Eens per jaar als de nood hoog is moet er opruiming worden gehouden. We beginnen dan met de kasten thuis. Een troep, logisch als je alles bewaart. Laat ik even vooropstellen dat mijn vrouw geen blaam treft, die wil het liefst als de voorwerpen die niet meer gebruikt worden wegdoen. Maar steeds houd ik het tegen. Ze zegt zo vaak, ‘man, man ruim die rotzooi toch eens op.’ Als we er aan beginnen denk ik weer anders.
De twistpartijtjes zijn dan niet van de lucht. ‘Zo van dit gaat nu weg, je doet er niets mee. Nee, dit wil ik bewaren. Wat wil je toch met die rommel, ligt hier alleen maar in de weg. Oh, kijk dit heb ik ook nog, leuk hè? Ach man smijt dat toch weg, ik weet zeker dat je er nooit iets meedoet.’ Ik moet toegeven dat de meeste dingen nimmer meer gebruikt worden. Maar toch! Je kunt natuurlijk een advertentie plaatsen of op internet zetten en er een bedragje voor vragen want er zijn altijd wel mensen die iets kunnen gebruiken.
Eigenlijk kan ik dat ook niet, want een koopman ben ik niet. Of eventueel gratis afhalen, ook daar komt niets van terecht. Wist ik maar iemand die een bepaald voorwerp nodig had dan kon hij of zij het voor niets krijgen maar die weet je op dat moment vaak ook niet met het gevolg dat er vele dingen bewaard worden. Neem nu mijn schuurtje, er is geen doorkomen meer aan. Dingen die jaren zijn bewaard en bijna antiek zijn, maar geen enkele waarde hebben, vullen dit vertrek.
Mijn echtgenote heeft nu besloten dat zij de kasten alleen wel zal opruimen, dan zie ik ook niet wat ze wegdoet. Dat lijkt mij ook de beste oplossing want ‘uit het oog, uit het hart,’ nietwaar? Ik heb mijn vrouw beloofd dit jaar alle oude troep in de schuur, waarvan ik zeker weet dat ik het toch niet meer gebruik, op te ruimen. Ik zal me ertoe dwingen, want beloofd is beloofd.
Weekschijf.png)
