Nu op radio Emmen
RODE ROZEN.
Gedurende de weken die zijn vrouw in het ziekenhuis moest doorbrengen bezocht Rob haar elke dag. Nu was het hem opgevallen dat een mevrouw die in de hoek op dezelfde kamer lag geen enkele keer bezoek kreeg. Het bevreemdde hem, hij vond het zielig. De vrouw van Rob wist ook niet waarom er nooit iemand bij haar op bezoek kwam. Maar Rob trok zichhet lot van de mevrouw erg aan en besloot haar eens te verrassen. De volgende dag bracht hij het meteen in de praktijk. Toen hij bij de bloemenkiosk een boeket bloemen voor zijn vrouw kocht, nam hij ook een bos voor die mevrouw mee.
Rode rozen, die zou ze vast en zeker wel mooi vinden. Hij kon tevens een praatje met haar maken. Toen hij dan ook op de ziekenkamer kwam met de twee bossen bloemen keek zijn vrouw wel even verbaasd op. ‘Zo, zo ga je me verwennen? Krijg ik er nu twee?’ ‘Nee, nee, een ervan is bestemd voor de mevrouw die nooit bezoek krijgt,’ zei Rob. ‘Oh dat is aardig ,’ antwoordde zijn vrouw. ‘Ik breng ze meteen naar haar toe,’ zei Rob. Hij was echter wel een beetje verlegen, hij wist niet hoe ze zou reageren. Misschien vond ze het wel helemaal niet leuk. Maar goed, dat moest hij maar afwachten.
Hij gaf haar de hand, stelde zich voor en vroeg op een nogal zachte toon, ‘Hoe gaat het met u?’ ‘Ach, het gaat wel meneer,’ antwoordde de vrouw. ‘Kijk eens, ik heb een bos bloemen voor u meegenomen.’ ‘Maar dat is toch niet nodig. Ik ken u helemaal niet en u brengt me zomaar bloemen, ‘ zei de vrouw. ‘Nou dat geeft toch niet, geniet er maar van,’ zei Rob. ‘Dank u wel, ik vind het erg aardig van u, ik ben er heel blij mee. En het zijn ook nog rode rozen, mijn lievelingsbloem.’ ‘Dat komt dan mooi uit,’ antwoordde Rob. De vrouw kreeg tranen in haar ogen en met haar zwakke lichaam probeerde ze zelfs Rob te omhelzen.
‘Blijft u maar lekker liggen. Eh, eh,’ vervolgde Rob, ’krijgt u wel eens bezoek?’ De vrouw zweeg even. Maar daarna zei ze: ’Nee, bijna nooit.
Weet u mijn man is overleden en kinderen hebben we niet. Van mijn familie is er ook niemand meer in leven. Alleen nog een zuster van mijn man, maar die is erg slecht ter been, het is voor haar moeilijk om hier naar toe te komen. Je hoort eigenlijk van niemand iets. Af en toe een kaartje van een kennis of van de buren maar verder… Je raakt aan de
eenzaamheid wel gewend. Een mens moet wat meemaken in het leven,’ zuchtte ze.
‘Vroeger veel ziekenhuizen bezocht omdat ik niet in verwachting kon raken. Het bleek dat we na veel onderzoeken geen kinderen konden krijgen. Dat was een grote teleurstelling voor ons. Toen mijn man, die kreeg een slepende ziekte. Ik moest hem al die tijd verzorgen, hij kon totaal niks. Het was een lijdensweg, maar ik heb het altijd met liefde gedaan. En nu lig ik hier zelf. U mag het wel weten: ik ben ongeneeslijk ziek. Ze houden me met medicijnen nog in leven. Voor mij hoeft het niet meer hoor. Maar ja, ze willen je leven zo lang mogelijk rekken nietwaar?’
‘Ja, ja,’ antwoordde Rob. Hij kon eigenlijk de moed niet meer opbrengen om met haar verder te praten. Daarom zei hij: ‘Kom, ik ga nog even naar mijn vrouw toe. Veel sterkte verder en vergeet niet de zuster te vragen of ze de bloemen even in de vaas zet.’ ‘Nee, dat zal ik doen. En nog veel dank voor de bloemen en het bezoek, het heeft me goed gedaan.’ Ze nam de bos bloemen in haar handen en zei: ‘Rode rozen, wat prachtig hè?’ Ze gaven elkaar de hand. De vrouw glimlachte
tegen hem. Rob had een heel vredig gevoel van binnen. Hij was blij dat hij naar haar toegegaan was.
Toen liep hij naar zijn vrouw toe, ging naast het bed zitten en praatte met haar. Maar het gesprek met de mevrouw kon hij moeilijk van zich afzetten. Een dag later toen Rob zijn vrouw weer bezocht, bemerkte hij tot zijn ontsteltenis dat de vrouw in de hoek er niet meer lag. Hij kreeg een vreemd gevoel. ‘Waar is ze?’ vroeg Rob aan zijn vrouw. Ze keek hem verdrietig aan en zei: ’ Haar toestand werd de afgelopen nacht heel ernstig en vanmorgen is ze overleden.’ Rob bleef enkele ogenblikken
staan en staarde naar de hoek waar de mevrouw op bed had gelegen en fluisterend zei hij:
‘Rode rozen, mijn lievelingsbloemen.’
Weekschijf.png)
