Politiek
Een winderige zondagmiddag. Niet bepaald het weer om eens lekker ergens op een terrasje te gaan zitten. Reclamevlaggen klapperden en takken bogen vervaarlijk in de bijna-storm. We wilden even uit gaan waaien en liepen naar het centrum. Met zulk weer leek het ons wijzer om maar niet het bos in te gaan. Het centrum dus. Na een half uurtje stappen doken we een bruin café in om wat warms te drinken en o, wat een toeval, verschillende kennissen bleken daar ook op bezoek te zijn. Allerlei begroetingen kwamen ons tegemoet, er werd direct met stoelen geschoven en zo zaten we even later met een mok warme chocolademelk aan het tafeltje te bomen met de anderen.
De naderende verkiezingen waren het onderwerp van gesprek. Tenslotte is het al weer heel snel maart en voor het zover is, moeten we allemaal nog beslissen op wie we gaan stemmen. Rense, de bouwvakker die ik al meerdere keren tegen gekomen was, meende dat het geen zin had om te gaan stemmen. “Je stemt alleen maar om iemand een baantje te bezorgen. De kans dat die persoon naar je luistert is nihil”, verklaarde hij. Jans, die naast hem zat lachte. “Je moet maar gewoon de stemadviezen volgen, dat is het makkelijkste”. Alex haakte daar vlot op in. “Dan moet je dus de PVV gaan stemmen”, verklaarde hij beslist. Zowel Jans als Rense keken hem verbaasd aan. “Wil jij PVV gaan stemmen”? vroeg Jans tenslotte.
“Nou nee”, .antwoordde Alex, “maar als je de stemadviezen moet volgen, kom je daar uiteindelijk toch terecht. Want als nu al een prominent CDA-er adviseert om geen CDA te stemmen, wat blijft er dan over”? “Och, je hebt toch ook nog de PVDA, GroenLinks en de SP”, bracht Rense in. Alex snoof verachtelijk. “Kijk eens naar Amsterdam, het bolwerk van die partijen. Dat een docent aan de Hogeschool van Amsterdam een vrouw geen hand wil geven, moeten we goedkeuren en respect voor hebben. Als Wilders zegt dat moslims zich aan onze regels en gebruiken moeten aanpassen en wij niet aan die van hen, zet hij aan tot haat. Maar als iemand van de universiteit schrijft dat alle PVV-ers afgeschoten moeten worden, dan wordt dat daar afgedaan als ware het een grapje”. Hij zuchtte. “Wie blijft er dan nog over om op te stemmen”? Rense knikte. “Dat is ook één van de redenen dat ik maar niet ga stemmen”.
Hij stond op en pakte zijn jas. “Ik ga maar weer eens op huis aan. Hij groette en liep naar de deur, maar na een paar passen draaide hij zich om en kwam weer terug. “Weet je trouwens wat ze hier in Emmen moesten doen”, vroeg hij. Hij wachtte niet op antwoord en ging gelijk verder. “Ze moesten verplicht stellen dat iedere politicus in het centrum komt wonen. Als het dan nog eens gaat sneeuwen, dan hebben we geen last meer van gladheid. Want niemand is zo goed in het schoonvegen van zijn eigen straatje als een politicus” en hij draaide zich om en verdween.



Nu op radio Emmen






Weekschijf


