PICKNICKEN
’s Zomers picknicken in de tuin of in een mooi natuurgebied dat is een heerlijke bezigheid. Lekkere gerechten met een flesje wijn dat is één van de mooie dingen van het leven. Nu gaan wij, mijn vrouw en ik, op vakantie naar Portugal en logeren dan bij vrienden. Wij hebben er alltijd een leuke tijd, ze zijn erg gastvrij, een heerlijk klimaat en het eten en drinken bij die mensen is ook immer uitstekend. Maar de laatste keer dat we er verbleven maakten we iets mee dat voordien niet eerder was voorgevallen. De laatste avond van ons verblijf werd ons een etentje aangeboden wat niet zo bijzonder was.
Wij dachten dan ook dat het zou gebeuren in een restaurantje ergens in de stad, je kunt er lekker eten voor weinig geld, maar dat gebeurde niet. Nu hadden we wel gezien dat diverse artikelen werden klaargezet zoals kaas,knoflook, augurken etc. We begrepen er niets van, we zouden toch uitgaan eten, dus wachtten wij maar af. ’s Avonds tegen een uur of zeven reed de zoon des huizes de auto voor.We moesten instappen. De eetwaren werden in dozen verpakt en meegenomen. We waren met negen mensen, ik dacht als die allemaal in deze éne auto moeten, ik vroeg dan ook of dit wel kon.
’Oké, oké, ‘zei de zoon. Ja, alles is daar mogelijk, het lukte dus, hoewel we boven op elkaar zaten. Gelukkig waren er kinderen bij, die nemen niet zoveel ruimte in beslag. De auto werd gestart en daar gingen we. Ik dacht waar gaan we in vredesnaam naar toe? Waarom niet gewoon in een restaurantje in hun woonplaats? Ik kreeg het gevoel dat we ontvoerd werden, mijn vrouw en ik keken mekaar dan ook eens aan. Maar de moeder van het gezin die tussen ons inzat probeerde ons enigszins gerust te stellen door het woord picknick en eat, eat te zeggen, ze wees met haar wijsvinger naar de mond.
We waren er wel van overtuigd dat er in ieder geval gegeten zou worden. Maar daar het engels van de moeder nogal gebrekkig is was het moeilijk om van haar te weten te komen wat nu precies de bedoeling was. Één van haar dochters voegde er aan toe in het engels, wacht maar af jullie zullen wel zien. Het moest blijkbaar een verrassing worden en dat werd het ook zoals later zou blijken We reden met grote snelheid naar een plaats aan de zee in de buurt. Gelukkig was het niet zo’n grote afstand want het was echt niet zo prettig om met zoveel mensen in de auto opgepakt te zitten. Daar aangekomen werd de auto in een parkeergarage onder een groot en hoog gebouw gereden.
Wat zullen we nu krijgen dacht ik. Er allemaal uit en het gebouw binnen. We moesten in de lift en gingen naar de bovenste verdieping. Daar aangekomen werden we via diverse gangen naar een grote kamer met een even groot balkon gebracht. Heerlijke etensgeuren stegen op. Het was onvoorstelbaar wat we toen zagen. Enkele mannen stonden te bakken, braden en roosteren met grote schorten voor. De vrouwen deden niets die zaten vrolijk met elkaar te keuvelen. We werden hartelijk verwelkomd, iedereen gaf je de hand, we moesten gaan zitten en deelnemen aan het picknicken.
De familie vertelde ons dat ze dit wel eens vaker deden met vrienden en kennissen. Ze wilden ons dit ook eens mee laten maken. Er kwamen steeds meer mensen bij en de gerechten werden maar gereserveerd. Het bestond uit kaas en diverse soorten vis zoals krab, kreeft, garnalen, tot inktvis toe. Het was allemaal heerlijk bereid en het smaakte dan ook verrukkelijk en natuurlijk de wijn, geen flessen, maar kruiken. Je kon zoveel eten en drinken als je wou. Het was een internationaal gezelschap, portugezen, brazilianen en wij hollanders en iedereen had het naar zijn zin, de kamer en het balkon zaten helemaal vol.
Vooral het balkon was druk bezet je had daar een prachtig uitzicht over de stad en de zee en het was een lekker temperatuurtje. Tegen twaalf uur was het afgelopen en gingen we met volle maag naar beneden alwaar een kopje koffie kon worden genuttigd in de bar. Daarna gingen we weer met ons negenen opeengepakt in de auto en reden terug naar huis. We vonden het een fijne avond, een echte belevenis, picknicken boven in een hoog gebouw in Portugal. Och, zoiets moet je ook eens meemaken hè ?



Nu op radio Emmen






Weekschijf


