OP DIEET
Geen suiker en melk in de koffie, geen lekkernijen, dat hoor je veel mensen zeggen, want ze zijn zogenaamd op dieet. Nou weet ik niet hoe serieus je dit altijd moet opvatten. Mensen die wegens een ziekte op dieet moeten staan dat is vanzelfsprekend iets anders of vrouwen en meisjes die graag slank willen zijn, zij hebben er alles voor over, wat mij trouwens erg ongezond lijkt. Nee, ik bedoel de gezonde mensen die van lekker eten en drinken dik worden. Ik ken in mijn kennissenkring personen die ook zogenaamd op dieet staan.
Personen die je al te vaak aantreft in cafetaria’s of op de markt voor zo’n eettentje waar ze zich te goed doen aan patat met mayonaise, een braadworst, een frikadel speciaal, of thuis zittend achter een lekkere slagroompunt. Kijk, als je dan op dieet bent............! Onlangs maakte ik nog een leuk voorval mee. Het was op een verjaardagsfeestje en daar was ook een hele dikke dame aanwezig. Ik vond haar ronduit gezegd vies dik. Eén stoel was eigenlijk te weinig voor haar, want er hing meer overboord als erop zat, op twee stoelen zitten had haar dus niet misstaan.
Ik vond het al heel wat dat die éne stoel het enorme gewicht kon dragen. Ze had moeite met ademhalen, ze had zo te zien hinder van haar dikte, ze was wel een gezellige dame, maar dat zijn dikkerds meestal hè? Adeliede was haar naam. Toen de jarige gastvrouw de koffie begon in te schenken moest Adeliede geen suiker en geen melk, zwart dus, want ze was op dieet. Het verbaasde me. Ik kon dan ook niet nalaten haar te vragen, ‘ hoe lang al? Nou, nog maar een paar weekjes hoor,’ antwoordde ze.
‘Oh, juist,’ zei ik. ‘Och weet je’ ging ze verder ‘ik heb het al zo vaak geprobeerd maar ik kan het niet volhouden, het mislukt me steeds. Ik lust zo graag wat en de pondjes vliegen erop hè? Ja, dat zie ik,’ zei ik. ‘Maar ik heb me nu voorgenomen om een streng dieet te volgen, ik moet nu maar eens doorzetten. Ja, als u wilt afvallen dan zult u dat ook wel moeten doen,’ antwoordde ik. Maar zoals gebruikelijk op een feestje was er ook gebak. Toen de schaal met lekkers erop in het rond ging zag ik hoe de ogen van Adeliede verlekkerd het gerecht volgden.
Ze kon haar ogen er niet van afhouden. Het was mijn beurt. ‘Ha, heerlijk doe mij maar een roomsoes. En jij Adeliede?’ vroeg de gastvrouw. ‘Nee, nee ik niet, ik ben op dieet. Het ziet er allemaal wel heel aantrekkelijk uit maar ik neem er geen.’ ‘Och, wat jammer toch, doe niet zo ongezellig neem er ééntje,’ zei de jarige. ‘Nee, nee ik kan het beter niet doen,’ zei Adeliede. Maar haar ogen bleven echter op het gebak gericht. ‘Eéntje kan toch geen kwaad en het is uiteindelijk mijn verjaardag,’ ging de jarige verder. Ik dacht die gaat voor de bijl. En ja hoor.
Adeliede keek nog even vluchtig in het rond en graaide toen met haar mollige vingers een gebakje van de schaal. ‘Het is omdat jij jarig bent, maar anders had ik het echt niet gedaan. Ik zondig nog één keer, maar hierna is het ook werkelijk afgelopen’, zo excuseerde zij zich. Ik heb met verwondering zitten te kijken hoe smaakvol het gebak door Adeliede werd verorberd. Hoe zou dat toch verder moeten met het dieet van Adeliede? vroeg ik mij af. Ik zag er niet veel heil in en ik ben er van overtuigd zijzelf ook niet. Kijk, dit bedoel ik nou met het serieus nemen van een dieet.



Nu op radio Emmen






Weekschijf


