Muk schreeuwt het uit
Toen Muk een Mukje was, was respect iets dat je kreeg van anderen. Tegenwoordig blijkt het iets te zijn dat van anderen geëist wordt. Iemands mening moet gerespecteerd worden, of je het er nu mee eens bent of niet. En er zijn opvattingen waar Muk met de beste wil van de wereld geen respect voor kan opbrengen.
Het meest bizarre is wel dat respect en vrijheid van meningsuiting zo langzamerhand in elkaar over lijken te vloeien. ‘Ik mag zeggen wat ik wil en dat heb je maar te respecteren!’ Maar wat te doen als je met je opvattingen een anders opvatting beknot?
Hoe kan men het rijmen dat iemand die zegt wat hij wil omdat dat moet kunnen door zijn uitspraken anderen wil verbieden te leven en denken zoals die mensen willen. Wie moet dan respect voor wie opbrengen? In welk daglicht moet je de vrijheid van meningsuiting dan zien? En in hoeverre is dit grondbeginsel uit de Grondwet in tegenspraak met de vrijheid van godsdienst, meningsuiting of met zichzelf?
Respect is verworden tot het recht van de Grootste Mond. Hoe harder men schreeuwt en blaat, des te meer gelijk denkt men te hebben. En daar moet je maar respect voor hebben.
Respect is niet iets dat je op kan eisen. Respect krijg je uit vrije wil van een ander. Respect wordt verkregen voor wat men doet en behoort niet uitgedeeld te worden aan diegene die de meeste decibellen produceert. Respect is niet de hoofdprijs in de volgende RTL 4 Talentenjacht. Respect is een schaars goed dat mondjesmaat vergeven wordt en verdiend dient te worden. Respect wordt niet opgeëist. Punt.
Muk krabde zich achter de oren. Misschien schreeuwt hij nu te hard?



Nu op radio Emmen






Weekschijf


