Nu op radio Emmen
MEESTER VAN BALEN.
‘Au,au, verdomme u doet me pijn,’ schreeuwde Okkie toen meester van Balen voor de zoveelste keer zijn speciale methode toepaste, die bestond uit 10 slagen met een grote liniaal op de toppen van de vingers, inclusief 100 strafregels, ík mag de meester niet plagen.’De geschreven strafregels moeten morgenvroeg om 9 uur op mijn lessenaar liggen, zo niet, dan ziet het er niet best voor je uit.’Ja, dat was meester van Balen op zijn best, dan was hij in zijn element. Hij had een snorretje en een sik, ‘stekelig grijs haar en droeg een grote donkere bril, simpel gezegd een beetje griezelig uitziend manneke. Hij sprak altijd met een zwaar geaccentueerde stem.Hij was nou echt een meester van de oude stempel. Hij was erg streng, maar wel rechtvaardig, tenminste dat vond hijzelf, maar de leerlingen en de ouders dachten er anders over. Blijkbaar kon hij het met zijn collega’s en het bestuur van de school wel goed vinden, je hoorde er weinig over, maar voor de leerlingen en vele ouders was hij een echte tiran. Het gebeurde dan ook wel eens dat een leerling huilend en klagend thuiskwam, omdat hij of zij een pak slaag en een flink portie strafwerk had gekregen. De ouders maakten zich dan kwaad.
Ze hadden het gevoel dat hun kind ten onrechte was gestraft door die meester van Balen, dat ze hem na schooltijd een bezoekje brachten om hem duidelijk te maken dat het maar eens uit moest zijn met het straffen en soms liep de woordenwisseling zo hoog op dat de hoofdmeester of zelfs een lid van het schoolbestuur er aan te pas moest komen om een handgemeen te voorkomen en het zaakje moest sussen. Maar in de klas van de meester veranderde niets en Okkie had er op een zeker moment totaal genoeg van, hij zou die meester van Balen eens even mores leren, hij was kotsmisselijk van hem, hij was altijd de sigaar.
Hij moest echter wel toegeven dat hij meestal de aanstichter van de plagerij was, maar dat hield niet in dat hij steeds zo erg en gemeen gestraft moest worden. Hij had daarom een mooi plannetje bedacht. Hij wilde op een dag enkele zachte tomaten meenemen, hij zou dan zodra de meester op het bord aan het schrijven was en dus met de rug naar de klas stond de tomaten naar hem smijten. Tevens was hij van plan om vóór negen uur, dus voordat de meester was gearriveerd op het bord te schrijven,’meester van Balen wij allen krijgen van u de balen.‘De volgende dag bracht Okkie de daad meteen in de praktijk.
Op die bewuste morgen had hij zachte tomaten van huis meegenomen, hij had ze in de schooltas verstopt en bij de school aangekomen sloop hij heel stiekem het lokaal binnen. Niemand mocht hem zien en schreef met koeienletters op het bord, ‘meester van Balen wij allen krijgen van u de balen.’ Daarna ging hij weer onschuldig naar buiten om zich bij de andere kinderen te voegen. Om negen uur zat de hele klas binnen met de armen netjes over elkaar op de meester te wachten. En toen de meester even later binnenkwam en Okkie hem aankeek toen kreeg hij zo’n afkeer van hem hij haatte hem, hij kon nu niet meer wachten.
Hij moest nu meteen de tomaten op hem afvuren. Zijn handen kriebelden. En toen de meester zijn tas openmaakte en verschrikt naar de woorden op het bord keek suisden de tomaten om zijn oren. Sommige spatten uiteen op het bord,maar één trof het hoofd van de meester. Zijn gezicht zat er helemaal onder. Alle leerlingen barstten van het lachen. Maar nu waren de rapen gaar. De meester was woedend. Hij vloekte nooit, maar nu verwenste hij alles en iedereen. ‘Wie heeft dit gedaan?’Hij had niet gezien wie er had gegooid, maar de leerlingen wisten natuurlijk wel dat Okkie de dader was. Niemand gaf een antwoord. Er volgde een stilte.
Toen schreeuwde de meester opnieuw, ‘wie heeft er met tomaten gegooíd en heeft deze onzin op het bord geschreven?’Weer geen antwoord. ‘Dan weet ik het goed gemaakt, jullie komen allemaal terug vanmiddag.’Het was namelijk woensdag de vrije middag.Ík wil weten wie de dader is, ik geef jullie nog één kans, wie heeft het gedaan?’Na lang treuzelen stak Okkie zijn vinger omhoog.’Ik meester, als ik het niet had gedacht, natuurlijk jij weer rotventje.’Nou Okkie heeft het die morgen geweten. Het werden er 20 slagen in plaats van 10 en twee honderd strafregels in plaats van honderd. Maar ondanks deze vreselijke afstraffing had Okkie geen spijt van zijn daad.
Okkie durfde er dit keer thuis niet over te praten want dan zou hij ook nog een flink pak slaag voor zijn broek krijgen en daar had hij weinig belang bij. Het resultaat van dit alles was echter wel dat de meester niet veel meer last van Okkie heeft gehad en Okkie niet van de meester. Hoewel Okkie een middelmatige leerling was, had hij dat jaar tot zijn grote verbazing een mooi rapport en ging over naar de volgende klas. Hij begreep er niks van, zulke goede cijfers had hij nog nooit gehad. Nou ja, mooi meegenomen dacht Okkie. Of kwam het misschien dat meester van Balen Okkie zo graag kwijt wilde?
Weekschijf.png)
