Nu op radio Emmen
Het gaat Muk te snel
Met veel moeite en een hoop gezwoeg peddelde Muk afgelopen woensdag naar Nieuw-Amsterdam. Hij had de avond daarvoor een afspraak gemaakt om bij kennissen op bezoek te gaan. Deze afspraak had hij gemaakt nadat hij tijdens het Journaal had gehoord dat het morgen beter weer zou worden en dat ook de wind zou afnemen. Muks vertrouwen in het KNMI had nu een dieptepunt bereikt want het was niet warmer geworden en de windkracht was eerder toegenomen dan verminderd. Hij ploeterde met een gangetje van 15 kilometer door het kale land toen een hem tegemoetkomende auto al toeterend voorbij snelde.
Muk keek om zich heen en zag dat hij de enige fietser was. De bestuurder van de blauwe auto had dus naar hem getoeterd. En toen begon het: wie was dat in godsnaam geweest? Wie was de inzittende van dat blauwe vehikel geweest die Muk had herkend en het nodig vond hem daarvan door middel van toeteren opmerkzaam op te maken? Een van de problemen is dat Muk automerkenblind is: hij herkent geen automerken, kan de namen niet of nauwelijks onthouden en kan al helemaal niet de combinatie van een auto met een vriend of kennis in zijn permanente geheugen plaatsen. Waarschijnlijk had dit te maken met het feit dat auto’s Muk niets deden.
Dan is er het verschijnsel spiegeling. Autoruiten weerspiegelen meestal de omgeving waardoor de personen in de auto verscholen gaan achter weerspiegelde bomen, huizen en wat dies meer zij. Maar de grootste vraag die Muk zich stelde was wie er op het idee kwam om in een auto die met zo’n 80 kilometer rijdt een tegemoetkomende fietser die zich met 15 kilometer verplaatst, te toeteren en daarmee kenbaar wil maken dat hij of zij Muk kent? Welke idioot verwacht dat Muk iemand herkent in een fractie van een seconde en daarbij ook nog eens door de weerspiegeling heen kan kijken? En dan later zeker vragen of Muk de persoon in kwestie niet meer wil kennen…
Weekschijf.png)
