Nu op radio Emmen
Gemeentebelasting
Zondagmiddag op bezoek bij Alex. Om buiten te zijn had weinig aanlokkelijks. Je kon niet zeggen dat het regende, maar je kon ook niet zeggen dat het droog was. Het was gewoon zo'n zondagmiddag om lekker binnen te blijven. Toen ik bij Alex binnenstapte, zat hij achter zijn computer. “Sorry”, grijnsde hij, “maar ik moet dit even afmaken. Val maar ergens neer. Ik ben zo klaar”. Ik liet me op de bank vallen en keek naar Alex' rug, terwijl hij met allerlei handelingen bezig was. “Het wordt weer een duur middagje”, verzuchtte Truus. “Er lagen nog allerlei dingen die betaald moesten worden voor morgen. Dus ja, dat moet toch even gebeuren”. “Ach, wie zijn schuld betaald verarmt niet”, troostte ik. “Nee”, gromde Alex, “maar raakt wel zijn geld kwijt”. Ik schoot in de lach. “Koffie”, vroeg Truus. “Graag”, antwoordde ik, “of moet ik zeggen Mag Wel”?
Een gegrom bij de computer vertelde me dat schulden voldoen blijkbaar toch een pijnlijke bezigheid was, maar gelukkig verscheen Truus met de koffie. Hopelijk nam dat wat pijn weg. Alex zuchtte, legde een stapeltje enveloppen weg en sloot internet af. Toen kwam hij met de koffie in de hand naar ons toe en ging in een gemakkelijke stoel zitten. Terwijl hij in zijn koffie roerde zei hij: “je weet dat je er niet onder uit kan, maar het doet toch telkens weer zeer. Er lag het één en ander aan belastingaanslagen die uiterlijk 28 februari betaald moesten zijn. En als je nu zeker wist dat het allemaal goed besteed gaat worden, zou dat nog wat de pijn verzachten. Nu lag er ook nog een aanslag van de gemeente Emmen en dat is helemaal leuk. Bij een aanslag van de belastingdienst, tenminste een voorlopige, krijg je nog iets korting als je in één keer betaalt, maar de gemeente Emmen doet het iets anders. Niks geen korting. Nee, dit jaar in drie termijnen betalen. Alleen als je een machtiging geeft, dan gaat het in 10 termijnen”!
Het bleef even stil. “Dan geef je toch een machtiging af”, waagde ik voorzichtig. Alex veerde overeind. “Waarom moet ik de gemeente machtigen om aan mijn bankrekening te komen”, vroeg hij woest. “Krijg ik ook een machtiging over de bankrekening van de gemeente”? Ik haalde de schouders op. “Wat moet jij met een machtiging op de bankrekening van de gemeente”, vroeg ik hem. “Niets”, antwoordde Alex bits, “maar het gaat om het principe. Laten ze eerst hun werk maar eens naar behoren verrichten”. Ik keek hem vragend aan. “Ja”, zei hij terwijl hij zijn lege kopje op de salontafel zette, “mijn buurman heeft eind september een kapvergunning aangevraagd. Nu is het overmorgen al weer maart en nog steeds heeft hij niets gehoord.
Het is toch op de wilde beesten af! Vijf maanden! Is dat nu echt nodig”? Ik kon het helaas niet beoordelen, maar het duurde toch ook in mijn ogen wel onnodig lang. Maar Alex was nog niet uit gemopperd. “Straks moet je als je een jong boompje gaat planten al gelijk maar een kapvergunning aanvragen”, vond hij, “dan heb je die misschien over dertig jaar als hij gekapt moet worden, net binnen”. Hij moest er zelf bij grijnzen. Maar toen versomberde zijn blik weer. “En al dat snelle werken moet natuurlijk wel beloond worden. Daarom moeten we ondanks dat de huizenprijzen gedaald zijn toch weer fors hogere gemeentelijke belastingen betalen”!
Weekschijf.png)
