FREEK
Gedurende vele jaren werkten Freek en ik samen op een kantoor. We zaten beiden op de afdeling boekhouding en we behoorden tot de oudste werknemers van het bedrijf, dat wil zeggen, we waren het langst in dienst geweest. We hadden dan ook veel mensen zien komen en gaan. Ik was inmiddels gelukkig getrouwd, maar Freek was nog steeds zoekende, hoewel hij de dertig al dik gepasseerd was. Ik vroeg hem dan ook vaak, ‘en Freek wanneer is het zover, wanneer is de bruiloft? Ik heb de tijd nog wel, ik doe kalm aan.
Ik heb de ware nog niet gevonden,’ zei Freek altijd. Freek was geen versierder, hij was een beetje terughoudend en verlegen. Als je hem moest geloven dan stond geen meisje hem aan, laat staan dat hij verliefd was. Volgens mij had hij wel veel belangstelling voor vrouwen, maar durfde hij gewoonweg niet. Toch was hij eens uitgerekend op ons kantoor smoorverliefd geraakt op een typiste. Dat ging allemaal zo. Op een dag kwam er een nieuwe typiste werken, een knappe blonde meid, een leuk wicht ze heette Carolien.
Op de ochtend dat ze kwam, stelde ze zich aan ons voor en ging daarna meteen aan het werk. Ik zag dat Freek geen oog van haar kon afhouden, hij deed zijn uiterste best om haar het hof te maken. Een goed begin is het halve werk moet Freek gedacht hebben. Hij had ook wel enig succes want ze raakten al spoedig in gesprek. Ik dacht bij mezelf zou dit de ware zijn? Ik was zeer benieuwd. Op een dag tijdens de middagpauze vertelde hij mij heel serieus dat zij nou net het type was dat hij zocht.
Zeer enthousiast was hij over haar. ‘Ze heeft mooi haar, mooie ogen en mooie benen. Ja je hebt gelijk, ze ziet er leuk en aantrekkelijk uit.’ antwoordde ik. ‘Probeer eens een afspraakje met haar te maken, ze is volgens mij nog vrij, ze draagt in ieder geval geen ring, maar dat zegt natuurlijk niets, je kunt een gok wagen. Ja, maar.........hoe moet ik dat precies aanpakken?’ vroeg Freek. ‘Dat laat ik aan jou over,’ zei ik. ‘Maar morgen zit jij alleen met haar op kantoor, ik heb een vrije dag dit is je kans. Ja, dat doe ik’ antwoordde Freek.
Toen ik de dag daarna weer op kantoor kwam en Freek in de garderobe ontmoette, was het eerste wat ik hem vroeg hoe het was afgelopen met zijn afspraakje. Freek bloosde. ‘Verdomme, ik heb ook altijd pech,’ zei hij. ‘Wat is er dan gebeurd?’ vroeg ik. ‘Nou toen ik haar voor een avondje uitnodigde begon ze hardop te lachen en zei, ’Och Freek ik ben al jaren getrouwd. Hij keek naar de grond ‘wat heb ik een flater begaan, een grote blunder. Nou was ik eens verliefd en dan dit. Jammer, eigenlijk had ik niet verwacht dat ze al getrouwd zou zijn. ‘
‘Een volgende keer heb je misschien meer succes bij een meisje,’ zei ik tot troost. ‘Weet je wat ik nog het allerergste vind, dat we op dezelfde afdeling werken. Ik schaam me eerlijk gezegd dood’ sprak Freek op een angstige toon. ‘Ach, dat zal wel meevallen,’ zei ik. We keken elkaar aan. ‘Kom op Freek we gaan aan het werk, het is de hoogste tijd.’ Toen wij het kantoor binnenkwamen zat Carolien al aan haar bureau en verwelkomde ons met een gulle lach.



Nu op radio Emmen






Weekschijf


