Nu op radio Emmen
Een regeeraccoord
Oh, wat een weer was het gisteren. De zwoele wind voerde herinneringen mee aan een voorbije zomer en de zon nodigde uit om op een terrasje te gaan zitten. In de zon en uit de wind. Zelfs Alex had zich laten verleiden om zijn neus buiten de deur te laten zien. Hij was een weekje grieperig geweest en nog wat slap in de benen, maar zulk weer kon hij niet zomaar laten voorbijgaan zonder er even van te genieten. Zo waren we dus naar het centrum gegaan om even van de zon en de gezelligheid te gaan genieten en zaten lekker op een terrasje. Het kon tenslotte wel eens de laatste keer dit jaar zijn, dat dit kon.
Helemaal in orde was Alex nog niet, want verschillende keren barstte hij in een hoestbui uit en blafte hij als een waakhond die een kudde katten voorbij ziet komen. Maar het ging al een heel stuk beter met hem, verzekerde hij me en alles zou nog veel beter gaan. Want we hadden in Nederland dan toch eindelijk een regeerakkoord! Een ietsiepietsie later als juli, zoals Rutte ons beloofd had, maar toch... Een oude bekende, Rense, was ondertussen bij ons aangeschoven en die keek Alex verbaasd aan. “Vind je dat regeerakkoord dan zou mooi”, vroeg hij Alex. Die antwoordde na een fikse hoestbui. “Natuurlijk is dat prachtig”, zei hij. “Nu is er een einde aan de ellende van Balkenende. Dat wil links Nederland toch al negen jaar? Nu komt het tijdperk dat Rutte ons gaat beschutten”.
“Mocht wat”, gromde Rense. “Ze noemen het kabinet dat nu moet gaan komen al Bruin één. Naar de bruinhemden in Nazi-Duitsland”. Hij bleef even stil en ging toen verder: “dat het zover met ons land moest komen, dat we nu een fascistische regering gaan krijgen”. Alex lachte vrolijk. “Ken je dat liedje nog van Boudewijn de Groot en Leneard Nijgh”? En hij citeerde al: Er was een tijd dat ik het meeste / te vertellen had op feesten/ waar ik met verlichtte geesten/ vaak de politiek besprak/ waarin wij ons nooit vergisten/ mensen die het beter wisten/ waren allemaal fascisten/ die het aan verstand ontbrak. Dat is geschreven in de zestiger jaren en nu nog steeds actueel”!
Rense keek hem stomverbaasd aan en wist geen passend antwoord. Ik schoot in de lach en Alex vervolgde: “Fortuyn werd ook een fascist en een racist genoemd, terwijl hij ook onder allochtonen een grote aanhang had. En als je met Bruin één een vergelijking gaat trekken met de tijd voor de tweede wereldoorlog, dan zie ik nog wel andere overeenkomsten. Voor de tweede wereldoorlog liep links Nederland met het gebroken geweertje. Want als je je wapens weg deed, zou er geen oorlog meer komen. Dat hebben de soldaten aan de Grebbelinie geweten. Zij moesten met antieke wapens een modern leger tegenhouden. En nog een vergelijking. Als je voor de tweede wereldoorlog kritiek had op Nazi-Duitsland, kon je het gevang in draaien voor het beledigen van een bevriend staatshoofd. En nu? Als je nu een aantal uitspraken aan elkaar monteert van mensen met tulbanden die grote menigten toespreken en beweren dat ze de wereld gaan veroveren, dan moet je je voor de rechter komen verantwoorden wegens het aanzetten tot haat. Wil je nog meer horen”?
Noch Rense noch ik konden antwoord geven. Want hoe we ook peinsden, er zat toch een grote grond van waarheid in wat Alex zei.
Weekschijf.png)
