Een koe stelen
Alex keek misnoegd naar buiten waar de regen met werkelijk bakken uit de lucht kwam zetten. “Bah”, gromde hij, “wat een rotzomer is het dit jaar”! Een lichtflits schoot door de lucht en verlichte de door de regen schemerige straat. Voor de zoveelste keer geselde een tropische stortbui de Emmense straten. Vergeten was het kurkdroge voorjaar. Wat bijbleef was het stromende water op weg naar de kolkende afvoerputten. Alex was al vroeg die zondag langsgekomen, want we wilden het vliegerfestival bij de Rietplas gaan bezien. Tenslotte was daar voorafgaande jaren meer dan genoeg te zien geweest en dat smaakte alleen maar naar meer. Buiten eerst nog even koffiedrinken en dan zouden we gaan. Alleen moesten we al voordat de koffie op was, het huis in vluchten omdat plotseling, vanuit het niets, grote regendruppels begonnen te vallen. Het huis had de opkomende bui aan het zicht onttrokken, zodat we volledig verrast waren. Het was niet de eerste keer deze zomer, net zo min als het de eerste keer was dat we tegen elkaar zeiden: “je zal toch in een tentje op een camping zitten”!
“Rotzomer”, mopperde Alex weer, “en iedereen raakt er van slag van”. Ik keek hem vragend aan, want ik had niet het gevoel dat ik van slag was. “Nee heus”, verdedigde Alex zich, “overal rellen, van Engeland, via Europa naar Den Haag”. Van rellen in de Engelse steden wist ik van, maar rellen in Europa? “Nou”, verduidelijkte Alex, “het hele gebeuren om de euro te redden en de Middellandse Zee-landen draaiende te houden is toch ondertussen ook wel een rel, die tot in Den Haag te merken is. Als de Tweede Kamer van reces terugkomt, kun je toch wel van een ernstige rel spreken”. Ik knikte. Daar had hij een punt. “En dan Rutte”, ging Alex verder, “als je de media moet geloven, bakt die er helemaal niets van”. Ik grinnikte. “Vind je dat zo vreemd dan”, vroeg ik hem, “zijn voorganger Balkenende deed toch ook niets goed. De laatste die iets goed kon doen, was Wim Kok, tenminste volgens die media”. Nu moest Alex grinniken. “Ja en als je dan ziet wat hij na zijn premierschap ging doen, gaf hij wel het hele goede voorbeeld”, vond hij. “Als je boer bent en lid van het CDA en je maakt gebruik van een subsidieregeling en je komt later in de regering, dan ben je een schurk, maar als je via de vakbond in de regering komt en dan allerlei maatregelen neemt om de grote bedrijven te bevoordelen en na je regeringsperiode daar je zakken gaat vullen, dan ben je een held”! Terwijl buiten de stortvloed er nog eens een schepje bovenop deed, haalde ik berustend de schouders op. Zo was het tenslotte altijd al geweest: de één mocht een koe stelen en de andere mocht nog niet over het hekje kijken!
Alex zuchtte. “Maar het lijkt wel of heel Nederland gek geworden is. Men loopt schietend door een winkelcentrum, men blaast de pui uit het huis, sticht brand, schiet op auto's, legt grote dingen in het donker op de snelweg opdat mensen dan leuk verongelukken, men rijdt zomaar een paar mensen dood, omdat er zo nodig hardgereden moet worden en zeg nou zelf, laten die mensen maar opzij gaan... Ik weet het niet meer. Volgens mij zijn we allemaal toe aan de zomer.
En dan niet een zomer van één dag!



Nu op radio Emmen






Weekschijf


