Nu op radio Emmen
De wolf in Nederland
Zowaar, het was zomer in Nederland! En dat al een paar dagen. O, wat een weelde en wat nog leuker was, ook op de zondag was het nog heerlijk weer! Verlangend om nog even de benen te strekken in één van de bossen rond Emmen, liep ik naar Alex. Tenslotte is samen lopen een stuk gezelliger dan alleen. Alex vond ik in de tuin, waar hij met een verbijsterd gezicht zat te staren naar het bos in de verte. Vragend keek ik zijn vrouw aan, die berustend de schouders ophaalde. “Zo zit hij al meer dan een half uur. Ik weet ook niet wat er met hem aan de hand is, hij is de hele ochtend al zichzelf niet”, en met nogmaals een schouder ophalen stapte ze de keuken in om koffie te gaan halen.
De koffie werd even later op de tuintafel neergezet en nog steeds verroerde Alex zich niet. Truus en ik keken elkaar eens aan. Wat moest je in hemelsnaam met deze situatie? Truus loste het op een simpele manier op. Ze klapte een keer luid met haar handen en op het geluid van de klap veranderde de gelaatsuitdrukking van Alex en vlogen zijn ogen in de richting van het geluid en toen zag hij mij zitten. “O, hallo”, zei hij met een schaapachtig lachje, “ik had helemaal niet gemerkt dat je er ook was”. Ik schoot in de lach. “Je was ook blijkbaar heel ver weg met je gedachten”. Hij knikte. “Klopt. Ik heb ook zo raar gedroomd vannacht, het was gewoon griezelig en tegelijkertijd lachwekkend. Normaal herinner ik me nooit wat ik gedroomd heb. Ik wordt weleens wakker en dan weet ik dat ik gedroomd heb, maar dan kan ik me niet herinneren wat ik gedroomd heb, maar nu is dat anders. Ik weet nog precies wat ik gedroomd heb”. We keken hem verwachtingsvol aan, want hij had ons nieuwsgierig gemaakt. Alex grijnsde, nam een slok koffie en zei: “ik zie het al, ik moet vertellen”. Hij nam nog een slok koffie en stak toen van wal. “Ik droomde van de tuin. Je weet dat de buurman, en wij ook trouwens, nog al wat overlast hebben van reeën. Wel, in mijn droom stond de buurman bij zijn kapucijners. Bijna alle vruchten waren er vanaf geknabbeld door de reeën. Wanhopig schudde hij zijn vuist in de richting van het bos. “ik schiet ze allemaal dood”, riep hij woest.
Wat later liep ik in de tuin en ik keek naar de kapucijners van de buurman en wat zag ik? Een dode ree! Op dat zelfde moment kwam er met een gillende sirene een politieauto aan, die bij de buurman stopte en hoe hard de buurman ook riep dat hij niets gedaan had, hij werd in de boeien geslagen en afgevoerd wegens het doden van een beschermd dier. Toen ik weer keek, zag ik weer een ree, ook dood maar met daar overheen gebogen een grote wolf. Weer hoorde ik sirenes en weer kwam er een politieauto en twee agenten trachtten de wolf in de boeien te slaan, wegens het doden van een beschermd dier, maar op hun beurt werden de twee agenten weer belaagd door andere agenten omdat ze een beschermd dier wilden vangen. Het gaf een hele consternatie, waarin uniformpetten door de lucht vlogen en waarvan de wolf gebruik maakte om stilletjes weg te glippen. Toen ik even later naar het bos keek, zag ik hem nog net gearmd met een meisje met een rood kapje in het bos verdwijnen. Wat moet je nu met zo'n droom?” Hij keek ons bedremmeld aan, maar wij konden niet reageren, want we lagen dubbel van de lach.
Ja, de wolf is weer in Nederland.
Weekschijf.png)
