DE MEREL IN MIJN TUIN.
Vanmorgen vond ik hem dood op straatde merel met zijn goudgele snavel en mooie staart
ik herkende hem meteen: hij was het die altijd
kruimels brood in mijn tuin kwam halen
ik had hem al een tijdje gemist
ik bekeek hem eens goed: o, wat was hij mooi
alleen zijn nekkie was nu gebroken
Hij was het slachtoffer geworden van het
drukke verkeer
hoe is het mogelijk, wat jammer toch
hij zat elke dag in mijn tuin
nadat hij eerst een lied had gezongen
vloog hij vrolijk weg met een stukje
brood in zijn bekkie
Ik pakte hem op en nam hem mee
en heb hem in mijn tuin begraven
want was dat niet het plekkie
waar we elkaar altijd zagen?



Nu op radio Emmen






Weekschijf


