Nu op radio Emmen
DE MAN MET DE SNOR
Wij stonden in een lange rij voor een loket op het vliegveld van Faro in Portugal te wachten om de nodige formaliteiten te laten verrichten voor de terugreis naar Holland. Het was zomer er waren dus erg veel vakantiegangers. Nu had ik door het lange wachten en de verveling die daar bijkomt een man ontdekt in de rij vlak naast ons. Hij had een gebruind gelaat en had een geweldige snor. Hij was goed gekleed en hij had ook een vlotte babbel , hij was voortdurend in gesprek met zijn medereizigers. Hij leek mij een echte macho.
Uit de gesprekken kon ik opmaken dat hij een fijne vakantie had gehad, hij had veel gezien en beleefd, het had hem aan niets ontbroken.Hij was dan ook erg ontspannen. Maar daar kwam plotseling verandering in, doordat een hostess naar voren trad in de rij waar deze man stond en een mededeling voor hen had. Ze stonden verkeerd ze moesten in een andere rij achteraan gaan staan. De ontspanning en opgewektheid bij deze man sloeg over in razernij.
Hij streek eens met zijn hand langs de snor en schreeuwde,’wat krijgen we nou, we staan hier al meer dan een uur te wachten, bent u helemaal mesjokke, wat een organisatie. Ja, ik begrijp het, maar door de enorme drukte zijn er veranderingen ontstaan in de reisschema’s,’zei de hostess. ‘Ja, dat kan allemaal wel zo zijn, maar ik heb er geen boodschap aan, een mooie boel zeg. Ik heb geen andere oplossing, meneer. Ik kan er ook niets aandoen,’ antwoordde de hostess. ‘U zult hier meer van horen, ik dien een klacht in bij het reisbureau.’
Hij bleef maar mopperen, maar hij had geen andere keus dan met de groep waartoe hij behoorde voor een andere loket in de rij gaan staan. Toen wij in het vliegtuig zaten moest ik toch even aan deze man denken. Ik kon me enigszins zijn boosheid wel voorstellen, het had ons ook kunnen gebeuren en dan hadden wij het ook niet prettig gevonden. Maar goed, door de grote drukte kunnen deze dingen nu eenmaal gebeuren.
Toen wij weer veilig op Schiphol waren geland en met onze zware koffers naar de uitgang liepen stond daar zowaar de man met de snor in de hal te wachten. Hij was dus op hetzelfde tijdstip, of misschien nog eerder uit Portugal vertrokken dan wij. Hij keek chagrijnig. Ik dacht kom zal ik hem eens aanspreken. ‘Zo meneer u bent toch nog op tijd in Holland aangekomen.’Hij streek weer eens met zijn hand langs de snor en antwoordde, ‘ja, dat wel, maar het is toch geen organisatie, het is een rotzooi.
Ze zijn nog niet klaar met me, neem dat maar van mij aan. En nu kunnen ze me ook nog niet ophalen, de auto blijkt stuk te zijn. Alles zit me vandaag tegen. Hij keek eens met zijn bruin hoofd en grote snor naar buiten. ‘Zie eens hoe het waait en regent. Wat een verschil van weer met Portugal hé? Ah, daar is de bus.’ Hij zette de kraag van zijn jas op, pakte de koffer en liep teleurgesteld naar buiten.
Weekschijf.png)
