Nu op radio Emmen
DE EERSTE LEESBRIL
Ik heb het heel lang zonder een leesbril kunnen doen. Maar eenmaal dan komt het. Het is een totale verrassing. Je leest een boek of krant en dan ineens kom je tot de ontdekking dat zinnen en woorden vaag voor je worden. Omdat je nooit een bril nodig hebt gehad is het een hele vreemde gewaarwording. Je kunt niet meer op normale leesafstand goed zien je moet de pagina’s verder van je afhouden en dat is niet prettig. Het is een duidelijke zaak je bent aan een leesbril toe maar daar wil je niet aan toegeven. Maar toch is het een heel normale zaak want het heeft vanzelfsprekend met ouder worden te maken. Ik een leesbril? Je geneert je een beetje.
Bij sommige mensen ligt dat heel moeilijk. Een kennis van mij moet ook een leesbril gebruiken maar als je bij hem op bezoek komt en hij ziet je aankomen dan verstopt hij de bril. Je blijft dan ook nog maar een tijdje doorsukkelen maar je kunt er uiteindelijk niet onderuit want het begint een kwelling te worden. Je wordt boos op jezelf als het moeite gaat kosten om te lezen. Dus is er maar één oplossing naar de oogarts of de opticien. Zo ook ik. Na een onderzoek was het resultaat bij de opticien, zoals te verwachten was, een brilletje. ‘ Over twee weken kun je hem ophalen,’ zei de man. Maar je moet dan ook nog een montuur uitzoeken. En dat is een gedoe.
Er zijn zoveel soorten in de handel. Het wordt dus maar passen en in de spiegel kijken. ‘Oh, die is mooi, nee, deze staat u niet.’ Je kent het wel. Dat is allemaal niks voor mij en ik had dan ook al gauw een besluit genomen maar mijn echtgenote is nogal kieskeurig op dat gebied. Ze wilde een montuurtje dat modern was maar me ook goed stond. Dus na lang wikken en wegen hadden we er een gevonden dat ons beiden aanstond. Het is echter wel een vrij duur montuur geworden. Nu loop ik dagelijks met het brilletje om mijn nek want ik heb er een koortje aangedaan. Dat is erg gemakkelijk anders loop je de gehele dag naar je bril te zoeken en dat geeft weer ergernis.
Nu heb ik hem steeds bij de hand. Ik moet zeggen dat ik er erg veel plezier van heb hoewel ik nog moeite heb om dat ding onder het lezen op mijn neus te houden. Ik heb steeds de neiging om hem af te zetten maar bij het lezen of schrijven dan kun je er eenvoudigweg niet zonder.Ik plaats hem nu op de punt van de neus zodat ik er ook overheen kan kijken.Geen mooi gezicht misschien maar het doet wel intelligent aan.
Het doet me denken aan een leraar op school van vroeger die altijd een rond brilletje met een ijzeren montuur op de punt van zijn neus had staan en ingewikkelde woorden tot ons sprak.Inmiddels ben ik al weer bij de opticien geweest, de zinnen en woorden begonnen met deze bril ook vaag te worden. Maar eerlijk gezegd zie ik dat helemaal niet zitten. Al dat gepriegel.
Weekschijf.png)
