Nu op radio Emmen
Homo's
Het leven ging gewoon z'n gangetje in Zuid-oost Drenthe. De tijd holde voort van evenement naar evenement. Van C'est la Vie naar Vlindertjesmarkt, van Turfjesmarkt naar Sivo, in de zomermaanden is er overal wel wat te doen. Is het niet in Valthe, dan wel in Odoorn of Emmer-Compas. Niet in Erica dan wel in Klazienaveen of Nieuw-Amsterdam. Elk dorp heeft in de zomermaanden wel één of ander evenement en het vergt wel meer dan drie weken vakantie om ze allemaal bij te houden. Maar op een bepaald moment is het eigenlijk wel even genoeg en is de stilte van de bossen gelukkig vlakbij. Dat moment was deze zondag nu aangebroken. Niets geen jaarmarkt of evenement vandaag. We hadden de fiets gepakt en waren het bos in gepeddeld. We gingen ons eigen “op fietse” componeren. Maar na een kwartiertje waren we bij een bankje aan de rand van een open plek gestopt. We hadden de fietsen neergezet en zaten even later met een flesje water te genieten van de stilte. “Hè”, verzuchtte Alex na een poosje: “heerlijk, die rust”! Hij nam een slokje water uit zijn flesje en wees naar een merel, die luid om iets protesterend, in het kreupelhout verdween. Het hele bos was vol leven. Overal waren de geluiden te horen van de vogels. Genietend luisterden we minuten lang. Wat later kwam er toch een gesprek op gang. Maar toen waren we alweer onderweg op de fiets. We waren zelfs het bos al uit.
Alex vroeg me of ik de Canal parade in Amsterdam gezien had op tv. Ik schudde het hoofd en vroeg hem: “jij bent er natuurlijk naar toe geweest”? Alex lachte, “ja vast, dat is nou net iets voor mij. Naar Amsterdam gaan om een homo-parade door de grachten te gaan bekijken. Nee, dank je feestelijk. Trouwens het nieuwtje gaat er blijkbaar van af, want er waren behoorlijk minder bezoekers volgens de nieuwsberichten”. “Dat kwam door het slechte weer”, wierp ik tegen. Alex snoof en zei: “zou kunnen. Maar het kan ook zijn dat de mensen het wel voor gezien houden. En begrijpelijk”! “Ik hoor het al”, stelde ik vast, “je bent niet erg dol op homo's”! Alex lachte, terwijl hij behendig rond een gat in het wegdek laveerde. “Weet je”, zei hij, “het interesseert me helemaal niets of iemand homo is of niet. Ik ben zelf als hetero geboren en daar kan ik ook niets aan doen. Dus ik neem aan dat als je als homo bent geboren, je er net zo min wat aan kan doen. Waar ik wel een hekel aan heb, is als een homo zich constant loopt te profileren als zijnde een homo. Ik loop me toch ook niet constant te profileren als zijnde een hetero. Trouwens als ik iemand tegen kom die dat doet, vind ik dat net zo irritant. Voor mij zijn we allemaal mensen en wat iemand in de slaapkamer uitspookt is zijn zaak en daar heb ik niets mee te maken”. “Waar van akte”, zei ik lachend. We waren ondertussen langs een kanaal beland en een stukje verder stond een eenzaam windscherm. Er achter vandaan stak een hengel over het kanaal. Toen we dichterbij kwamen, konden we achter het windscherm kijken. Daar zat een man op een krukje aandachtig naar zijn dobber te turen. Doof en blind voor wat er om hem heen gebeurde. Zijn hele wereld bestond uit zijn hengel en zijn dobber. Voor de rest was er niets belangrijk. Toen we voorbij waren zei Alex: “dat bedoel ik nou. Wat maakt het nu uit of zo'n man nu homo of hetero is. Hij is gewoon visser!
Weekschijf
